KOREA

Eventjes terug naar Korea, waar ik het huwelijk van Ludvik en Jin mocht bijwonen, niet zo maar, maar als aangenomen vader van Ludvik. Het was een huwelijk n traditionele Koreaanse stijl en daarbij was het noodzakelijk dat en familielid van de bruidegom aanwezig was. En daarvoor was ik dus uitverkoren. De dag voor het huwelijk gingen Ludvik en ikzelf en berg beklimmen samen met de vader van Jin. Het was en geweldige tijd. Ik heb er enorm veel van  genoten. Ludvik en Jin wonen nu met hun zoontje in Noorwegen.

WAT IS DAT???

Je kunt natuurlijk zien dat ik geen grote zoom op mijn camera heb, anders had ik wel in kunnen zoomen en was er geen probleem geweest om te zien wat hier gefotografeerd is.
Het gaat niet om de weg, maar om het groene veld waar die 'dingen' in zitten. Die 'dingen' zijn mensen die aardbeien plukken. Het was een druilerige dag en daarom hebben ze een stuk plastic over zich heengetrokken. Knietje voor knietje gaan ze vooruit. Ze roepen naar elkaar, maar ik kan er geen woord van verstaan. De boer komt af en toe langs op een trekker om de kistjes aardbeien op te halen. Ik kom al jarenlang op de camping in de buurt, Zonneland, en elk jaar zie ik hetzelfde tafereel.

GOUD

Jazeker, het is allemaal goud wat er blinkt in mijn vijver. De goudvissen zijn goed gegroeid, maar ze hebben een heftig verlies moeten incasseren toen een reiger een stuk of tien in snel tempo doorslikte en met zware krop wegvloog. Misschien was het ook wel nodig, want de vijver raakte overbevolkt sinds de grote aanwas twee jaar geleden. Vorig jaar, noch dit jaar heb ik kleintjes gezien.
De vijver kan een afspiegeling zijn van de grote wereld. Het heeft zijn eigen regels, zijn eigen ecosysteem, maar ik help de vissen wel bij de toevoer van zuurstof. Ook tegen de reigers heb ik voorzieningen getroffen, draden gespannen kris kras over de vijver.
De goudvissen kleuren wit en dan weer zwart en dan weer goud. Ik zou veel tijd moeten spenderen om dit allemaal uit te vinden, wanneer en hoe en waarom. Misschien is het gewoon beter om ze te laten zijn zoals ze zijn; zelf weten ze wel hoe het moet.

terug van vakantie

 Ja, terug van vakantie wil ik jullie toch even twee foto's laten zien.
De eerste is een kapelletje op camping Zonneland bij Nispen. Het is gebouwd door de grootvader van de eigenaar van de camping ter nagedachtenis aan een verdronken meisje - zo gaat het verhaal. Hij heeft vele uren gebruikt om latijnse teksten in het kapelletje te beitelen. Er staan 6 bidstoelen in, meer ruimte is er niet. Mensen die er om vragen kunnen de binnenkant van het kapelletje bekijken, een plaats van rust en vrede, zo maar temidden van de bossen.
De tweede foto is genomen tijdens mijn bezoek aan vriend en collega Fred in Cuxac, Zuid Frankrijk, waar hij zorgt voor Barbara. tijdens mijn bezoek kon ik me uitleven op de tuin, bijna een hectare groot!! Hij moet echter terug naar Engeland vanwege de slechte gezondheid van Barbara en zal dus deze mooie plaats moeten verkopen. Wat heb ik genoten van dit bezoek.

ALLES STROOMT

Panta Rei, zeiden de oude Grieken. Het is een gezegde dat gebruikt wordt om aan te duiden dat alles in beweging is.
Mijn jongste schilderij duidt dat ook aan. Het is wel een gecompliceerd verhaal en is langzamerhand, punt voor punt, tot stand gekomen.
Het schilderen van het water (blauw) liep uit op het plaatsen van de grote groene bladeren. Er zijn ook de wandelpaden, de songlines, die door de mensen worden gebruikt om het goede te verkrijgen. Deze bladeren waren natuurlijk eerst klein geweest, maar door het water zijn ze uitgegroeid en zullen weldra de herfst bereiken. Tussen de bladeren in liggen de tuinen, de gronden waar de bloemen groeien. De mensen verzamelen zich rondom deze pracht, deze tuin van Eden, en genieten er van.  De grote rechthoekige vlaktes zijn de gronden waar de plechtigheden plaats vinden, zoals de initiatie rituelen.
Het geheel is geplaatst te midden van de grote zoutvlaktes, zoals die in W. Australie te vinden zijn.
Het is een groot doek van 135 x 80 cm., waarop ik acrylverf heb gebruikt.

ZEN TUIN

Zo af en toe praat ik wel eens met mensen die iets met hun tuin zouden willen doen en daarvoor een grote investering zouden moeten maken. In mijn Japanse foto's heb ik gezocht naar een voorbeeld van een Zen-tuin, de eenvoudigste die ik kon vinden. Deze tuin geeft niet alleen rust aan je ogen, maar ook aan je hart. Rond het gedeelte van steen en mos ligt een cirkel scherp zand, die elke morgen geharkt moet worden in alle stilte, wanneer de aarde zich verlost van de nacht. Het zand moet bijgeharkt worden net zoals je ook jouw eigen ziel/gemoed/hart/innerlijk moet onderhouden.
wanneer je inderdaad berekent dat deze zen tuin veel goedkoper is dan een ander soort tuin, dan kun je het overgebleven geld gebruiken voor een goed doel in jouw omgeving. (het pad van Zen).

NIEUW!!!!!!

Waw, een nieuw schilderij is toegevoegd aan de wereld van kunst, van expressie. Jij bent een van de eersten die deelt in mijn genoegen om uitdrukking te geven aan het welzijn van de mens en de wereld. Ik zal het uitleggen.
Je moet dit schilderij zien als de tegenhanger van mijn vorige schilderij waarin ik uitdrukking gaf aan een zeker misnoegen over de gespletenheid in de wereld, politiek, economie, religie, familie, omgeving.
Ik was er niet tevreden mee en besloot om een nieuw schilderij te maken, waarin de gebondenheid met elkaar tot uitdrukking kwam. Je ziet in het midden dan ook de ying yang, nu met twee slangen van de Droomtijd. De zaadjes van deze ying yang zitten in de cirkel er om heen. Daar om heen bevindt zich een keten van verbondenheid, omgeven door het pad van de mens, met zijn nederzettingen, zijn steden en dorpen. Mensen zitten samen in de wereld.
Ik was aan het schilderen en kon moeilijk ophouden. Het moest af! Het kon beter! En toch is het zo als het zijn moest. Commentaar???? Ja graag.

SAMENSTELLING

Eerst wilde ik deze foto 'tegenstellingen' noemen, maar dat klinkt zo negatief. Het is toch veel mooier om elk zijn eigen en ge-eigende plaats te geven.
Op de achtergrond zie je een lindeboom. Nederlandser kan het eigenlijk niet. Maar dan zie je drie cipressen, duidelijk van afkomst uit Zuid Frankrijk, het Midden Oosten, Spanje en zo.
Je moet goed kijken, maar voor die cipressen zie je een appelboom. Bij cipressen horen druiven. Maar alles gaat goed samen en hier zijn dus appelen te rapen in de nabije toekomst. Vorig jaar 45 stuks!!
Dan zie je een schaal met schilderingen. Als je goed kijkt kun je een dotpainting zien, zo maar iets uit Australie, het land van de Aborigines.
Een bakje water voor de vogels. De pikorde is: vlaamse gaaien komen eerst een bad nemen en hun dorst lessen, dan de eksters, de duiven, de merels, de mussen, en het kleinere grut.
En dit alles mag ik aanschouwen wanneer, zoals nu bij de hittegolf, ik buien mag zitten om mijn nasi goreng op te eten.

HEEL BIJZONDER

Hela, een  van de dotpainters hier in huis, heeft en belangrijk en bijzonder werk klaar gekregen. In het kort kan gezegd worden dat uit een zekere onrust rust is ontstaan. die onrust is te zien in het midden van het schilderij. Het is net of het en draaiende beweging maakt. In de hoeken zie je dan de rustige omgeving van groepjes mensen. Er is harmonie.
De kleuren zijn bijzonder goed gekozen. Het is een groot schilderij, dat zijn kracht verliest in deze kleine afbeelding.Hopelijk is het een uitdaging aan u allen om ook uw verhalen te gaan schilderen, in een dotpanting of op andere manieren. Het schilderen zelf geeft al rust, vooral wanneer men met een groepje bij elkaar zit.

DE ROOS

In mijn tuin staat een roos. Eigenlijk is dat genoeg; meer hoeven er niet te zijn, want perfectie is bereikt. Een roos, de bloem voor het hele leven, van geboorte tot het graf. Met een roos kunnen we meer zeggen dan met woorden. een simpel gebaar, een roos voor jou.

WONDERBAARLIJK

Zo zit je te werken aan je computer, af en toe gezicht op de tuin, maar dan opeens over de bomen heen kijkend naar de lucht. De gewone wolkenrommel beladen met regen van de afgelopen dagen heeft plaats gemaakt voor een blauwe lucht met uitgestreken lieve wolken die hun weg omhoog vinden, opgestuwd door een zacht briesje. Is dit nu de voorbode van de hete dag die ons morgen te wachten staat?
Natuurlijk had ik deze foto naar de weerman moeten opsturen, maar daar was het al te laat voor; het was rond 19.00 pm op donderdag. Hij zou er wel een verklaring voor hebben gehad, maar niet zo'n poetische beschouwing zoals ik u nu heb laten lezen........

CANNING STOCK ROUTE

De naam zegt het al: het schilderij, een dotpainting uit Wiluna, vertelt het verhaal dat meneer Canning een route voor het vee (stock) heeft aangelegd van Port Hedland in noord Australie naar Wiluna, waar toentertijd een treinstation was. Hij legde deze weg aan omdat het te gevaarlijk en te duur was om het vee langs de kust naar Perth te vervoeren. De weg ging dwars door vijf heilige plaatsen van de Aborigines. Een jonge vrouw, die in mijn tijd daar nog een schoolgaand meisje was, heeft dit schilderij gemaakt nadat ze in alle stilte over deze weg in konvooi had gereden en en oude man het ontstaan van de weg had uitgelegd. De kleuren zijn goed gekozen: rood voor de rode aarde, zwart voor de Aboriginal mensen, geel voor de zon.
's morgens vroeg, rond vijf uur am. ging ik wel eens hardlopen over deze weg tot aan Well Nr. 1, een soort oase, waar ik ook wel een gezeten heb met een meisje uit Nederland om  haar leven verdere inhoud te geven.
Het schilderij is nu in mijn bezit. Iedereen kan er naar kijken. Misschien geeft het ook mer inzicht in het leven van d Aborigines, zoals ook te zien is in de film Charlie.

GROTE ZORGEN

Dit keer laat ik jullie een foto zien van Brani-brani, een Aboriginal man die vanuit de Great Western Desert neergestreken is in Wiluna, een stadje van goudzoekers.
Het goud was  op, de zoekers gingen elders heen, alles werd gesloten, behalve het café.
Brani-brani vond zijn weg naar het café met behulp van uitkeringen van de overheid: werkloosheid, ouderdom, bijstand. Ik weet niet precies wat hij kreeg, maar hij wist wel wanneer het geld kwam. En hij wist ook wel dat een doos bier 22 euro kost. De uitkering was snel opgedronken en Brani-brani werd een zwartwerker, excuseer me het woord, en maakte boemerangs, speren en schilden voor de verkoop aan de toeristen.
Ik zit hier bij hem in zijn 'humpie', met zijn honden en ander ongedierte dat ik niet kon zien.
Hoe moet het verder met Brani-brani? Uitkeringen betekenen in feite zijn dood, want hij drinkt meer en meer. En zo gaat het met alle natuurvolkeren. Brani-brani en zijn honden kunnen voor zichzelf zorgen. Er is genoeg te eten en te drinken in de woestijn, al 40.000 jaar lang. Ze hebben overleefd. Een humpie is genoeg, ze hoeven geen huis, geen schilderijen aan de muur. De regering gaf hen tenten. De honden overnachtten in de tenten; zelf sliepen ze lekker voor de tent, lekker onder de sterren, vuurtje er bij als het koud werd. Romantisch? Och, laten we eens beginnen met respect voor de leefwijze van iemand.

MILL HILL IN TWENTE

Mill Hill is de congregatie waar ik me bij heb aangesloten net zoals 62 andere Twentenaren. Ik heb over allen een boek geschreven, een korte beschrijving van alle 63 Tukkerse mill Hillers met een foto. Daarna heb ik mezelf de vraag gesteld: wat is nu de erfenis van deze 63 Mill Hillers?
Allereerst is de erfenis te vinden in de plaatsen waar ze hebben gewerkt, van India, Borneo, Afrika, Latijns Amerika, all over the world!!!
Hun erfenis in Twente is ook zeer groot, want het missionaire leven bestaat nog steeds in Twente, zij het in een andere vorm, maar wel gebaseerd op die eeuwenoude roep om zich in te zetten voor de naaste, voor de noaber. Noaber hulp en plicht is iets dat bestond voor de Kerstening van Twente door Plechelmus. Het is versterkt in de loop der eeuwen in eigen streek, is uitgedragen naar de Missie en is dus nog steeds actueel, met name in de mantelzorg, de voedselbanken, de stille hulp aan elkaar, de kleine en grote projecten voor hier en voor daarginds, wereldwijd. Noaberhulp is niet eenzijdig, niet alleen maar gericht op eigen volk.
Het is wonderbaarlijk wat er allemaal gebeurt in onze eigen omgeving, ondanks de vele negatieve elementen.
Op de foto zijn enkele buitenlandse studenten te zien die deelnemen aan de jaarlijkse 40km. tocht, de Midvastenloop.
Het boek, ruim 270 pgs., wordt gepubliceerd in de tweede helft van mei en is verkrijgbaar bij mij voor 12 euro, excl. verzendkosten.

HEEL OUD SCHRIFT

Tja, wat moet je hier van maken? Het is mijn achternaam in oud saksisch schrift.
Drie tekens voor engel-bert-ink. Ik heb echter geen enkele uitleg over hoe men tot deze tekens is gekomen. Een engel? Het tweede teken zou iets te maken kunnen hebben met 'brillier', schitteren, een bliksemstraal? Ink betekent 'zoon van', horend bij; ja, dat zou je er wel van kunnen maken.
Het zou best interessant zijn om het hele schrift te bestuderen.......

OM U TE DIENEN

Een dienblad is maar een dienblad. Het gaat om de dingen die er op staan, de koffie, koekjes, misschien een stuk taart of wat dan ook. Maar het geheel kan interessanter worden als het dienblad een mooi dienblad is, niet dat stuk hout, maar mooi beschilderd met iets dat ook nog betekenis heeft en natuurlijk al gauw onderwerp van gesprek wordt.
Op dit dienblad zitten 8 mensen rond een tafel. ze zijn gekomen vanuit hun eigen huizen en zijn nu tezamen om te genieten van een avondje uit. Ze vertellen hun verhalen, waar ze geweest zijn, wat ze hebben meegemaakt.
Ja, het staat allemaal op dit dienblad..................Niet te geloven!

VOORJAAR

Het lijkt wel zomer! Het is nog vroeg in de morgen en de zon schijnt al door de pas geplante cipressen, overgenomen van neefje René die zelf naar het land van cipressen verhuist. De bloesems van de Japanse kers die ik vorige keer heb laten zien zijn allang naar beneden gedwarreld en hebben de grond van een rose dekbed voorzien. Nu is het tijd om er op uit te gaan en de frisse lucht in te snuifen; zelf ben ik letterlijk teveel thuis geweest, maar mijn gedachten dwarrelden intussen de hele wereld over, verlangend om de verre einden der aarde te bezoeken, Nanga Jenga, Nanga Tekalit, Rantau Belak, Tatau, Bintulu..............

THUIS BLIJVEN - STAY HOME

Ja, ik moet twee dagen thuis blijven om dit wonder in de natuur, gezien vanuit mijn werkkamer, goed te bekijken - en van werken komt dan niet veel!
Het mooie is dat de pracht van deze boom gedeeld kan worden met alle mensen die in de grote flat erachter wonen. ik kom ze tegen op straat en ze maken er opmerkingen over.
OK, OK, ik weet het de bloesems beginnen al te vallen. Toch blijf ik kijken naar de schoonheid.

Ik ontmoet veel mensen die vragen hebben rond religie in deze tijd.

Zelf hebben ze hun kinderen gegeven wat ze konden en zien nu dat de kerken bezocht worden slechts door oudere mensen. Hun kinderen zijn zoekend of hebben afgedaan met religie in de gold van de grote secularisatie. Dit is allemaal heel kort door de bocht, maar ik wil jullie eens meenemen op de tocht van de grote evangelische bewegingen.

 Drie grote evangelische bewegingen kunnen we onderscheiden in de loop van het tweede millennium.
De eerste grote beweging ging gepaard met een opleving van het gehele kerkelijk leven in West Europa, vooral gekenmerkt door de bouw van de vele kerken en abdijen, reeds beginnend in de tijd van Bernarduss.
De tweede golf ontstond in de 16de eeuw, toen men in verzet kwam tegen de kwalijke kerkelijke praktijken, waarbij het misbruik van de aflaten het opmerkelijkst was.
De derde beweging begon met John Weshley, die een bijzondere Gods ervaring had. Zijn verkondiging werd van toen af sterk emotioneel en zelfs mystiek en tegelijkertijd streed ij ook tegen alle vormen van onrecht. Deze evangelische beweging werd al gauw overgebracht naar Noord Amerika en verspreidde zich snel in de 20ste eeuw naar Latijns Amerika, waar men begon te spreken over de verspreiding van de sekten, die een fundamentalistische uitleg geven aan de Schriften.
De Charismatische bewegingen horen hier ook dikwijls bij, zelfs een katholieke charismatische beweging, omdat deze  ook dikwijls een evangelische benadering gebruikt.
En hoe verder????
In De Stad Gods voorspelde Harvey Cox in 1984 dat in de volgende eeuw de evangelische bewegingen het christelijk geloof zullen bepalen.

Is dat zo?

Het bovenstaand citaat kunt u vinden in De Engelen van Jacobus, een voettocht van Enschede naar Santiago de Compostella. In dat boek heb ik een beschrijving gegeven van de tocht zelf, maar daaraan heb ik ook allerlei mijmeringen en gedachten toegevoegd over het sociale, religieuze en politieke leven van West Europa sinds 1225, het jaar waarin Bisschop Engelbert vermoord is.

1. Yinka's Droomtijd, het verhaal van een Aboriginal man die de leider van zijn volk wordt; 16.95, ook te bestellen bij: www.boekscout.nl
2. De Engelen van Jacobus, een tocht van Enschede naar Santiago de Compostella, uitgegeven door Aspect, nu verkrijgbaar bij mij voor slechts 10.00
3. De Tweede Henro Tocht, een pelgrimstocht in Japan langs 88 tempels, met Zen, Boeddha en Jezus teksten. 15.00
4. Schilderend langs de Weg, 77 afbeeldingen van dotpaintings met bijhorende teksten en uitleg, 18.00.
5. The Praying Student, prayers for everyday, gebeden voor Internationale studenten. 15.00
Al deze boeken kunnen bij mij besteld worden: benengelbertink@yahoo.com

EEN KEER IETS ANDERS

In mijn boekenlijst (zie beneden) staan de meeste titels in verband met reizen en trekken, met pelgrimeren, verhalen vertellen, schilderen. Het boek je The Praying Student valt dan eigenlijk een beetje uit de toon, maar je kunt ook zeggen dat het boek juist een toon zet.
Ik heb er bv. een gebed in staan van een Kikuyu, iemand uit Kenya. Het geeft me een zekere rust, een overgave, een gebed om rust in ons leven door een zekere overgave, zoals we dat ook bij het Boeddhisme aantreffen. Het is een gebed dat nogal verschillend is van een Europees gebed.

Let us pray to the God of our ancestors,through Jesus Christ his Son, 

in the power of the holy Spirit.

May the leaders of the churches have wisdom

and speak with one voice.

May the leaders of our countries

rule with maturity and justice.

May our countries have trnaquility,

and may the people be blessed.

may the people and the flocks and the hers

prosper and be free from illness.

May the fields bear much fruit

and the land be fertile.

May the face of our enemies

be turned towards peace.

May the path of the world

be swept of all danger.

1. Yinka's Droomtijd, het verhaal van een Aboriginal man die de leider van zijn volk wordt; 16.95, ook te bestellen bij: www.boekscout.nl

2. De Engelen van Jacobus, een tocht van Enschede naar Santiago de Compostella, uitgegeven door Aspect, nu verkrijgbaar bij mij voor slechts 10.00

3. De Tweede Henro Tocht, een pelgrimstocht in Japan langs 88 tempels, met Zen, Boeddha en Jezus teksten. 15.00

4. Schilderend langs de Weg, 77 afbeeldingen van dotpaintings met bijhorende teksten en uitleg, 18.00.

5. The Praying Student, prayers for everyday, gebeden voor Internationale studenten. 15.00

Al deze boeken kunnen bij mij besteld worden: benengelbertink@yahoo.com