ZEVEN LEVENS / SEVEN LIVES

I nearly drowned seven times in my life! My life is like a cat, seven lives in Holland, nine lives in England. The seven lives are situated in Holland, England and Malaysia and then I added two dangerous situations in Australia. I have written this book (108 pages with some photographs) as a word of thanks to those who saved my life. a second reason for writing it was to remember the olden days of pioneering in Chruch and Society. you can order this book with me by writing an email with your address. It still has to be printed, so I do not know the prise as yet.

OUR SUN

THE COMBINED TELESCOPES OF THE WORLD MANAGED TO TAKE A PICTURE OF THE SUN.
It gives quite a different picture from what we are used to see. I myself was fascinated by that photograph and decided to make a painting of it, but different. I painted the sun more or less according to the photograph, but added the Rainbowsnake, which can be seen just under the surface of the sun.
The Rainbowsnake of the Aboriginal culture tells us to look after ourselves, after our neighbours and also after our sun, after the earth, the universe. The Rainbowsnake brings good luck.

THE DOTPAINTER

Many paintings have already been published on this blog. Who is the painter? OK, that's me. Now I like to show you how the paintings are being made. All you need is a stick, for eample a saté-stick and a small pot of paint and a lot of imagination, a story in your head, Dotpainting means also that the symbols of the Aboriginal paintings are known. A U is a person, it is a man if you paint a spear next to him and a woman if you paint a stick ( a diggingstick) next to her, etc.
This photo was taken by Henry Ismail.

ONCE UPON A TIME

ITt is some time ago, but once upon a time there was snow round this time of the year. my fish were deep down in the pont; the heron could not break the ice. Ice-time is receding, making place for a warm climate, with all its consequences. We hardly dare to think of the ultimate consequences in the time of our great-great grandchildren.

WHAT DO YOU SEE???

Indeed, what do you see in this painting? Every dotpainting has its own story, as told by the painter, an old story or a new one. It is the painter who tells the story. But you see some shapes and figures which may have a speacial meaning to yourself. For example, you might see a face in the upperright corner.
The story of the painter is the following:
Once upon a time there was a clearly defined world: the black and yellow stripes along the sides.
Nowadays the people ( the U's) live in a hazy world, in their own surroundings (the white circles), linked together (the blue lines), but surrounded by undefined shapes (red-yellow).
the happiness of the people depends on the way in which they look at these shapes: full of wonder, anxious or whatever.

NEW DOCU FILM

YES, THERE IT IS, the new docu-film amde by René Horsthuis, about the work of his uncle (me) in Sarawak as from 1968, in a place called Tatau. Tatau was a very remote area in that time, only to be reached by boat when the sea was calm. On this picture you see the first Catholic of that area, Stephen Angkok, talking with me, near the chapel which he built, the chapel of the holy Mary. you don't see the chapel and rightly so, because the whole area is a holy area with holy people. I am accepted in their community, a longhouse of about 40 families, where they have allotted a room for me. It is now 50 years ago....back to my room....back to my friends......back to my family?

WHAT'S THE POINT?

I could spend quite some time painting over the past two weeks. One morning I woke up whilst my thoughts formed the word 'point'. It was an answer to my search for a new story because quickly I came to the thought 'what's the point'? Anyway, I painted the point, the white circle and I painted the person  ( the big U )who asked the question 'what's the point'. Then I painted the boomerangs, because the thought was going round and round. This was followed by the web, because the person felt entangled in a web, the question coming back and back again. But then the boomerangs met (left side) and I painted the big circle, representing the sun, new light on the question.
Can you follow me? I guess you must have some imagination.
The white lines at the edges of the painting are certainly not meant to be a fence to keep other thoughts out like a form of Trumpism!

IETS NIEUWS

Ja, iets nieuws! Het fototoestel werkte niet meer zo goed, dus een nieuwe gekocht en dan duurt het even voordat je alle mogelijkheden kent. Iets nieuws ook omdat het nu niet meer de Verrijzenis is waar ik woon, maar de St. Jan kerk, een toren aan de linkerkant, een cirkel voor de gemeenschap die nu bestaat uit drie gemeenten, die door en kerkklokken bij elkaar worden geroepen ( de golvende lijnen), een school aan de rechterkant. De S van Sint en de J van Jan. Tussen hemel (boven, blauw) en de aarde (beneden, groen). Het is een zoeken om je weg te vinden in deze tijd.

HET HILLIGENPAD

Vooruit dan maar, een beetje Twents. Hilligen is natuurlijk heiligen. Het heiligen pad is een nieuwe route in Twente, van Espeloo bij Enschede via Oldenzaal, de Lutte, Rossum, een pad van ongeveer 100 km. Op deze mooie herfstdag liepen we over de Tankenberg met het Mariakapelletje en het Koepeltje, dat dateert van de Germaanse tijd, een rituele offerplaats voor vruchtbaarheid. Onderweg kwamen we ergens bij een boerderij waar de boerin haar talenten gevonden heeft in het maken van overheerlijke gebakjes, aangedragen met grote hartelijkheid. Voor degenen die met mijn familie bekend zijn: van l. naar r.: Abel, Hans, Henk, Hettie, Marianne en ikzelf. Abel is de nieuweling, vriend van Marianne onze vriendin. Zo nou weten jullie dat ook weer, maar het wandelen van het pad is een aanrader.

I like to share with you an unfinished painting.
the painting is Aboriginal: black and red, their black skin and the red soil.
It was being painted by an Aboriginal woman, Anette Newbury, in Wiluna, W.A. It was not yet finished and therefore she did not tell me the story. I wanted to buy it, because the painting looked so beautiful and because Annette was the first woman to come to the dotpainting-centre, which I had established there. Annette was very special to me. She lost two children, at the age of about 17, through suicide. She told me that she now paints for het grandchildren. They keep her going.
By the way, if you cannot see it properly: the little black things are all bees.
The rains were coming and I had to leave Wiluna quickly; otherwise I might be stuch there for a week or so.
I heard that somebody else bought the painting, far beyond my purse!

ONTBOSSING

Tatau-Ontbossing: dat is de naam die ik aan dit schilderij heb gegeven.
Aan de rivier (blauw) liggen drie bazaars: Tatau, Sangan en Muput.
Nieuwe wegen zijn aangelegd, kris kras door het land, vele wegen vinden hun oorsprong in de wegen die de houtmaatschappijen hebben aangelegd. Veel longhouses lagen langs de rivieren, maar ook velen zijn nu gebouwd langs de wegen.
De rivieren zijn de Anap, de Sangan en de Kakus, met de zijstromen
De houtmaatschappijen zijn de zwarte blokjes.
De langhuizen zijn de lange witte vakjes.
De bazaars zijn de cirkels.
Bij de houtmaatschappijen zijn de gevelde bomen.
Dichtbij de langhuizen zijn de rijstvelden
links boven is nog een stuk oerwoud.

MAKAI MAKAI

Makai, makai is de roep die rondgaat wanneer mensen opgeroepen worden om gezamenlijk te eten in een langhuis bij de Iban van Serawak (Maleisie). Iedereen brengt dan iets mee. De bezoeker wordt aangespoord om vooral te eten van de rijst, want er zijn vel soorten rijst - 'maar de mijne is de beste'!!! verder zijn er de gewone dingen, zoals kip en vis, soms ook wel ingemaakt wild varkensvlees of vis, die een tijdje geleden gevangen is, tamelijk zoutig en met een bepaalde geur, maar als je het kent, is het zeer lekker. Groente is er ook, want het groeit overal, langs de rivier, in het bos, bij het rijstveld. Mais is aanwezig wanneer de rijst bijna rijp is.
Van de foto's kun je trouwens ook een goede indruk krijgen hoe een langhuis er uit ziet. Het is een modern langhuis, waar plastic vloerbedekking wordt gebruikt. Veel handiger om schoon te  maken, zeggen de vrouwen. Maar voor bezoekers wordt wel de goede rotan mat gespreid.

Serawak

Serawak, een deelstaat van Maleisie. Tien jaar heb ik er gewerkt, een tijd van reizen en trekken naar de langhuizen, samen optrekken met mensen die iets anders zochten in hun leven, weg van de dromen, weg van de vogels die hen beletten om te werken. Nu zijn we 40 jaar verder. De langhuizen zijn gebleven, maar sterk veranderd. Nu met electriciteit, stromend water, TV, mobieltjes, weinig rijstbouw, maar veel mensen werken in de steden en komen terug naar het langhuis wanneer ze met zijn allen Kerstmis vieren en later nieuw jaar op een juni. Dan worden ook de doden herdacht.

De zoon van de man die het christendom naar Ulu Anap, de bovenstroom van de rivier de Anap, bracht, nu zelf grootvader, heeft een kamer voor zijn gezin bij het langhuis van zijn vader aangebouwd. Het moest gezegend worden....en wat zie ik? Er is een kamer voor mij bij aangebouwd: Bilik Apai Ben Engelbertink, de kamer van Father Ben Engelbertink.

Zijn vader en moeder zijn oud en ziekelijk.Ze zullen het niet lang meer maken en dan ben ik er niet; dat doet pijn.

MEETING POINT

vanuit twee kampen (cirkels links en rechts) zijn twee mannen (midden) vertrokken en zitten bij elkaar om te praten hoe ze het best de kangoeroes kunnen vangen (zwarte sporen). ze hebben hun eigen kamp achtergelaten in het volste vertrouwen dat de twee regenboogslangen (zwarte slangen links en rechts) hun gezinnen zullen bewaken. Ze zijn door de bush gegaan (gekleurde streep midden). Aan weerskanten liggen de velden van de schapenboeren, afgerasterd (witte strepen boven en onder). Daar zijn de kangoeroes te vinden want ze vreten natuurlijk het gras op die velden.
Dit schilderij is 95 cm lang en 20 cm breed, geschilderd op doek met acrylverf.

ONZE WERELD

Tja, een dotpainting die nogal anders is dan wat ik tot nu toe geschilderd heb. Ik probeer de wereld te schilderen met alles dat er bij hoort:de lucht, donker blauw, het universum, boven de lucht, de vogels in de lucht,  de onderverdelingen tussen de mensen in zovele landen en staten, gebouwd op de aarde, groen, de mensen in allerlei kleuren, de wolken, lichtblauw, en natuurlijk de Regenboogslang die er voor zorgt dat alles kracht heeft, scheppend kan zijn. Eigenlijk is het een verwarrend schilderij geworden, misschien even verwarrend als de wereld er op het ogenblik uitziet.

HEEL TRIEST

Dit keer laat ik jullie een foto zien die ik gemaakt heb in Osaka, Japan. Er is daar een huis waar mensen van allerlei slag kunnen binnenlopen en eventueel ook kunnen overnachten. En dat zijn er zo'n 100 per nacht!!!
Veel mensen lijden aan een stoornis, alcoholmisbruik, drugs, neerslachtigheid, noem maar op. Natuurlijk zijn er mensen die hier of in de buurt, langs de straat, overlijden. Het zijn onbekenden, mensen zonder naam, zonder familie of althans waar de familie niet van bekend is. Een foto wordt van hen gemaakt, ze worden gecremeerd en de urn wordt in een vertrek van dat huis bijgezet. Nabestaanden kunnen misschien nog komen opdagen en de urn meenemen. De urn wordt hier een jaar bewaard en daarna verwijderd. Op de foto zie je maar een gedeelte van het grote aantal mensen dat hier wordt bijgezet.
Hulde aan de Franciscanen die dit werk op zich genomen hebben.

SHIKOKU

Veel mensen zijn geinteresseerd in de pelgrimstocht langs de 88 tempels op het eiland Shikoku in Japan. Het spijt me dat ik mijn boek Het Fluisterend Bamboebos niet meer kan aanbieden; zelfs de tweede editie is uitverkocht. Ik kan het laten bijdrukken, maar doe dat als er ongeveer 50 mensen zijn die het willen kopen; bij een kleiner aantal wordt het te duur.
Er is een engelse versie van de route. Dat boekje is onontbeerlijk om de tocht goed te kunnen lopen en ook om iets te weten van de gewoontes langs de pelgrimsweg. Ook staat er een woordenlijstje in. De tocht gaat van tempel naar tempel, veelal langs de kust en over verharde wegen, maar ook over de bergen, het moeilijkst deel omdat daar geen wegwijzers staan. bovendien zijn sommige bergen tamelijk stijl en hoog. Maar er is altijd een weg.
Het eerste stuk gaat van Amsterdam naar Osaka en dan met de bus richting Kagawa/Ehime. Je kunt dan uitstappen niet ver van tempel nr. 1. En dan gaat het vanzelf, ongeveer 1300 km. lang.

LAATSTE EXEMPLAREN

Het boek De Engelen van Jacobus is het eerste boek dat ik geschreven heb. Het was gepubliceerd in 2005, drie jaar na mijn pelgrimstocht naar Santiago de Compostella vanuit Enschede, 3 maanden onderweg met een broer van mij en met honderden anderen die voor welke reden dan ook maar ook op weg waren.
Het boek duikt de geschiedenis in vanaf 1225, het jaar waarin Engelbert van Keulen werd vermoord door zijn neef. Die neef loopt nu met ons mee en vertelt dingen uit het verleden.........
Het boek kan nog gekocht worden bij mij, want ik heb het restantje opgekocht van de uitgever. Een tientje is de sterk gereduceerde prijs. reageer maar via deze blog.

dotpainting

vanwege de verhuizing naar Haaksbergerstraat 253 te Enschede kunnen nu nieuwe mensen deel nemen aan het puntjes-schilderen, het dotpainten volgens de Aboriginal techniek.
u kunt zich aansluiten op april de 13de, want dan beginnen we weer, zoals gewoonlijk vanaf 9.00
 's morgens tot half twaalf. Bijdrage voor verf en koffie is vijf euro. Welkom!
hopelijk mag ik u hier verwelkomen.

PAASEI??

Nee, een paasei is het niet, maar wat dan wel?
Het is gewoon een kom met rijst, wel heel speciale rijst, namelijk uit Bario, een streek aan de bovenloop van de rivier de Baram in Serawak.
Ook zou het wel een paasei genoemd kunnen worden, want zojuist kreeg ik het bericht dat de onteigening van al het land daar niet wettelijk is verklaard. De overheid wilde er namelijk een hydroelectrische dam bouwen, waardoor 20.000 mensen zouden moeten verhuizen.
Een van mijn vroegere schooljongens heeft het voortouw genomen in het voeren van oppositie tegen deze dam. Nu na ettelijke jaren hebben ze gewonnen. Ze zijn geholpen in feite door een grote bijeenkomst die ze hadden georganiseerd en die bijgewoond werd door die mevrouw uit Honduras die onlangs is vermoord.
Je kunt hierover natuurlijk meer vinden op internet. Kijk maar naar 'hydroelectric dams in Sarawak'.
een bijzonderheid is natuurlijk ook dat de Penans, de nomaden van het regenwoud van Serawak, uit het woud zijn gekomen om mee te demonstreren tegen de bouw van deze dam. Zij zouden ook ergens naar toe gebracht worden, gehuisvest worden, en zo hun traditioneel leven achter zich zouden moeten laten.
Ze hebben de minister president van Serawak proficiat gewenst met dit besluit.